Au...'s profile!!..**..Auei..**..!!PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    September 27

    จดหมาย กับ คืนที่นอนไม่หลับ..

     

    02.17 น. วันอาทิตย์ที่ 27 กันยายน 2552 

    ...คืนที่นอนไม่หลับ  ออกมานั่งตากยุงมองความมืดฝ่าละอองฝนที่ตกลงมาตั้งแต่ช่วงหัวค่ำ...

    ทำไรดี..??  เขียนจดหมายถึงตัวเองดีกว่า

    ถึง..อุ๊ เพื่อนที่อยู่ด้วยกันมาตลอดระยะเวลา 23 ปี

    ฉันรู้ว่าเธอเหนื่อย เธอท้อ แต่ฉันอยากจะบอกเธอว่า...

    ในบางมุมของชีวิต บางจังหวะของการก้าวเดิน

    อาจจะเจออุปสรรคขวางกั้น แต่เธอต้องก้าวฝ่าไป

    ก้าวผ่านขวากหนามที่ยิ่งใหญ่ของชีวิต

    เพราะชีวิตไม่ได้โรยไว้ด้วยกลีบกุหลาบ

    ทุกคนมีอุปสรรคที่ต้องพบเจอ..

    อุปสรรคมีไว้ทดสอบความสามารถในการดำรงชีวิต

    อุปสรรคเป็นตัววัดความพยายามของแต่ละคน

    คงไม่ใช่เรื่องยากใช่ไหม หากเธอจะก้าวเดินต่อไป..

    ฉันจะคอยเป็นกำลังใจให้เธอ ฉันจะอยู่เคียงข้างเธอ

    เธอจงฟันฝ่าต่อไป และขอให้เธอพบเจอกับชัยชนะ

    ยินดีกับความสำเร็จในวันข้างหน้า

    ยิ้ม.หัวเราะ....เมื่อเธอเหนื่อยล้า

    หยุดพักบ้าง......หากเธอกำลังก้าวต่อ

    แล้ววันหนึ่ง.........

    เธออาจเป็นได้ดั่งใจหวัง

    ทุกคนจะรายล้อม ...ยินดีในความสำเร็จของเธอ

    เพราะนั่นคือวันของเธอ

    ได้รับรางวัลแห่งความสำเร็จในชีวิต

    อย่าซ้ำเติมตัวเอง ให้รู้สึกท้อแท้

    และไม่อยากจะเริ่มต้นทำสิ่งใดต่อไป

    ทุกคนล้มได้ แต่อย่าท้อรีบลุกขึ้นมา

    .

    บางทีเราก็อยากที่จะเข้าใจสิ่งต่างๆที่เป็นไปในโลกใบนี้...

    แต่บางทีเราก็ไม่อาจรับรู้สิ่งต่างๆได้เท่ากับคนอื่น...

    ความสามารถในการที่จะต่อสู้กับปัญหาอาจน้อยกว่าคนอื่น...

    จนทำให้เราไม่รู้วิธีที่จะอยู่บนโลกใบนี้ได้อย่างมีความสุข...

    มีสิ่งหนึ่งที่ทำให้เราสามารถอยู่บนโลกนี้ได้นั้นคือความหวัง...

    ก้าวข้ามทุกอย่างด้วยความรัก  ความหวังและกำลังใจนะจ๊ะ... 

    สู้ๆนะ  ฉันรู้ว่าเธอต้องทำได้...

    รักและคิดถึง .... ^^

     

     

    Comments (15)

    Please wait...
    Sorry, the comment you entered is too long. Please shorten it.
    You didn't enter anything. Please try again.
    Sorry, we can't add your comment right now. Please try again later.
    To add a comment, you need permission from your parent. Ask for permission
    Your parent has turned off comments.
    Sorry, we can't delete your comment right now. Please try again later.
    You've exceeded the maximum number of comments that can be left in one day. Please try again in 24 hours.
    Your account has had the ability to leave comments disabled because our systems indicate that you may be spamming other users. If you believe that your account has been disabled in error please contact Windows Live support.
    Complete the security check below to finish leaving your comment.
    The characters you type in the security check must match the characters in the picture or audio.

    To add a comment, sign in with your Windows Live ID (if you use Hotmail, Messenger, or Xbox LIVE, you have a Windows Live ID). Sign in


    Don't have a Windows Live ID? Sign up

    ไดอารี่หรือ ...
    มีเหมือนกัน
    ที่ที่หนึ่ง ที่ไม่ว่าอย่างไร ก็กลับไปตายรัง

    ไม่ได้คุยกับมันนานเหมือนกันว่ะ
    ช่วงที่แย่ ๆ แบบนี้ ไม่รู้ว่ามันเป็นไงบ้าง

    ไอ้แมวน่ะ

    เหะ ๆ
    Oct. 8
    Au...wrote:
    ขอบคุณพี่เซี๊ยะมากค่ะ...

    ว่าแต่...อันนี้เม้นท์ถูกใช่ป่ะคะ อิอิอิ

    ล้อเล่นค่ะล้อเล่น ^^
    Oct. 5
    น้องอุ๊เองหรอ โฮะๆ

    สบายดีบ่ แต่เท่าที่อ่านมา เหมือนน้องเหนื่อยมากเลย

    เหนื่อยกับการที่ต้องต่อสู้ชีวิตนี้ สู้ๆนะคะน้อง ^^
    Oct. 4
    Join_smilewrote:
    ร่ายมนต์ บ่นรายยยกันคร้า ยาย กะ ตะแก่....555+
    Oct. 3
    Au...wrote:
    แป่วววว....ก็ยัง งงๆ อยู่ ^^
    Oct. 1
    Akekapolwrote:
    แว๊ก พี่เซี๊ยะ .. ฮ่า ๆ ๆ .. สเปซอุ๊ เป็นสวนสนุกไปแล้ว .. ฮ่า ๆ ๆ ..
    Oct. 1
    เอ่อ ขอโทษค่ะ เมนท์ผิดคน - -"
    Oct. 1
    เหว๋ยๆๆๆ

    ไม่ได้มาเยี่ยมน๊าน นาน อิอิ

    สำบายดีบ่ บินกลับมาตอนไหนหนิ?
    Oct. 1
    Akekapolwrote:
    เออ.. ไฮฟวย เฟสบวย ทวิสตวย .. บ่สนดอกเฟ้ย .. มันไม่ขลัง .. เวลาเมนต์แต่ละที ..
    มันแบบนะ .. ใส่ความรู้สึก ใส่อารมณ์ไปจึ๋งเดียว .. ถึงจะเขียนคมเตรี้ยๆ .. เศร้าเชี้ยๆ ..
    พอมีคนเข้ามาก็ เหรอ เห็นใจ เศร้าด้วย .. สั้นๆ .. ไม่เกินหนึ่งวันมันก็หายไปแล้ว ..
    มันไร้ความรู้สึกโว้ยยยย !!
    ยิ่งไฮฟวย ..
    เมนต์หน่อย นะเคอะ .. เมนต์เตี่ยพ่อเอ็งเดะ .. กูไม่รู้จักมึงสาดดด .. แอ๊ดกูมาทำเตี่ย ..
    เฟสบุ๊คเหมือนกัน .. บางที แม่งแอ๊ดเพื่อเอาของในเกมส์ .. แม่งบั่นทอนปัญญา ชิบหอย .. แสรด
    คือถ้าจะมาทำดีกับคนแปลกหน้าในโลกไซเบอร์ ฉันว่า ..มึงออกไปนอกบ้าน แล้วก็ไปคุยกับคนแปลกหน้าข้างนอกดีกว่า ..
    ที่นี่มันเฟคหว่ะ .. ถ้าไม่ใช่คนที่รู้จักกัน .. มึงจะมาใช้ภาษากระดงกระเดะ ทำเหี้ยอะไร ..
    กูอยากเห็นสันดานมึง ข้างนอก สันดาน จริงๆ โว้ยยยยย สาดดดด อารมณ์แบบนี้เลย .. ฮ่า ๆ ๆ
    แล้วก็มันค่อนข้างจะเป็นแหล่งสร้างภาพ สร้างตัวตน แก่คนแปลกหน้ามาก ..
    เพราะถ้าไม่ใช่คนแปลกหน้า .. ถึงทำควิสได้คำตอบดีแค่ไหน .. กูก็รู้สันดานมึงหรอก เหี้ย ..
    ไม่ต้องทำควิสหรอก .. มาถามกูหนิ .. แม่งแกล้งโง่ ไม่รู้จักตัวเองจนต้องทำควิสนะมึง ..
    ฮ่า ๆ ๆ ..

    แม่งพอดีกว่า .. สาดด .. เดี๋ยวยาว .. เดี๋ยวคนหาว่าบ้า .. ฮ่า ๆ ๆ
    Sept. 30
    Au...wrote:
    ว่าไป...ฉันก็มีทั้ง hi5 facebook อาจจะมี twitter และอื่นๆที่จะต้องมีเข้ามาเรื่อยๆ...
    แต่ยังไง ไม่ว่าจะไฮเทคโนโลยีแค่ไหน ฉันก็ต้องกลับมาเขียนบันทึกที่สเปซอยุ่ดี..

    เพราะฉันถือว่าที่นี่ คือตัวตนที่แท้จริง ในสมุดไดอารี่ที่รู้ ที่อ่านอยู่คนเดียวฉันเขียน ฉันมีความรู้สึกยังไง..
    ในสเปซนี่ก็ไม่ได้ต่างกัน..

    แต่พอต้องเข้า face & hi5 เหมือนเป็นคนละคน ฉันต้องบ้า เฮฮา สนุกสนาน ใช้ภาษาวิบัติและอื่นๆจิปาถะ ฯลฯ
    ต้องตอบรับเพื่อน ทั้งๆที่ความรู้สึกของฉันมันกำลังถามว่า..มันเป็นใครวะ เป็นเพื่อนของเพื่อนของเพื่อนของเพื่อนใคร ???

    ฉันเคยโดนแฟนเพื่อนคนนึงต่อว่า ใน hi5 เพราะฉันไม่รู้ว่ามันเป็นใคร มันไม่โชว์รูป เลยไม่รับแอด
    และพอหลังจากฉันรู้ว่าเป็นใครแล้วนั้น ฉันก็รับและไปโพสต์บอกว่า "เกือบจะไม่รับแล้ว เพราะไม่รู้ว่าเป็นใคร"
    สักพักมันตอบกลับมาว่า... "อะไรเจ๊ จะโลกแคบไปถึงไหน คนอื่นเค้าไปถึงไหนกันแล้ว หัดเรียนรู้เปิดใจยอมรับคนอื่นซะบ้าง"
    สรุป คือ "กูผิดใช่มั๊ยเนี่ย...เออ งั้นกุรับมึงแล้ว ก็ให้มาทักมาเยี่ยมกูบ่อยๆนะ จะรอดู"
    สรุปอีกที หลังจากนั้นจนถึงบัดนี้ ก็กลายเป็นประโรคแรกและประโยคเดียวที่ทักกัน...แล้วมาแอดกู เพื่อ...???
    .............................................................................................................................

    ฉันยอมเพื่อนน้อยแต่ได้พูดคุย ติดต่อกันทุกคน มันดีกว่ามีเพื่อนเป็นร้อยเป็นพัน แต่ไม่รู้จักกันต้องถามชื่อทุกครั้งที่ออน
    แล้วจะมีเยอะๆไปเพื่ออะไร.....ฉันไม่ได้ทำธุรกิจขายตรงซะหน่อย ที่จะต้องทำยอดเอาค่าคอมมิชชั่น...เฮ่อออ!!!!

    ความรู้สึกทุกสิ่งอย่างไปไวมาไว...ไม่เข้าเข้าไปดู สองสามวัน มันก็ตามอะไรแทบไม่ทันแล้ว
    แต่ที่นี่ บันทึกของฉัน บางเรื่องเขียนไว้ตั้งแต่เริ่มสมัครใหม่ๆ ก็ยังมีเพื่อนมาเยี่ยมมาตอบอยู่เลย ขลังดีจริงๆ
    บ่นอะไรนักหนาเนี่ยฉัน....เห็นเพื่อนๆมาเยี่ยมแล้วซึ้งชิบเป๋งเลย
    เอาเป็นว่า ขอบคุณทุกๆคน ที่เข้ามาแวะ มาติดตาม ... จะบอกว่าซาบซึ้งใจมาก
    เราจะได้เจอกันอีกนานแน่ๆ สำหรับที่บ้านหลังนี้ของฉัน ^^
    จบ...ซะดื้อๆ ^^

    Sept. 30
    Akekapolwrote:
    สร้างสลัมสเปซน้อยๆ .. ไว้ติดต่อกันดีมะ ..
    ฉันคิดว่า เฟสบุ๊ค ไฮฟวย .. มันเป็นอะไร ที่ไหลเร็วเกินไป ฉันตาม และเก็บความรู้สึกต่างๆ ไว้ไม่ทัน ..
    สำหรับสเปซ เรายังกลับไปอ่านเรื่องเก่าๆ ได้เสมอยามที่คิดถึง ..
    ฉันรู้สึกว่ามันอบอุ่นกว่า ที่อื่น ..

    อา ..
    แม่ง บ้า ไป แล้ว กู ..
    Sept. 29
    Join_smilewrote:
    เธอทำได้...เพียงแค่ขอให้เชื่อใจตัวเองและมุ่งมั่นก้าวต่อไปข้างหน้า อย่าหมดหวัง...
    สู้ๆ!!^^
    Sept. 29
    Au...wrote:

    ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยม...

    เป็นเพื่อนบ้านที่ดีจริงๆ ^^
    Sept. 28
    รักและคิดถึงเช่นกัน


    ^^
    Sept. 27
    Akekapolwrote:
    I trust in your will.
    Sept. 27

    Trackbacks

    The trackback URL for this entry is:
    http://aueisikhichu.spaces.live.com/blog/cns!CAB3069E7437A737!1889.trak
    Weblogs that reference this entry
    • None